Obsypany nagrodami autor Ostatniego kabalisty Lizbony i Szukania Midnighta tym razem uraczył nas panoramiczną opowieścią o miłości, prześladowaniach i zemście w kolonialnych Indiach.

Kiedy w portugalskiej kolonii Goa szesnaste stulecie dobiegało końca, katolicka inkwizycja czyniła wielkie postępy w swojej misji powstrzymywania wszystkich "czarowników" - czy to tubylczych Hindusów, czy to napływowych Żydów - od praktykowania ich tradycyjnych religii. Ci, którzy odmówili zadenuncjowania innych lub wyrzeczenia się swojej wiary, byli wieszani lub paleni żywcem w ramach publicznych auto da fé.

Rodzina Zarco mieszka tuż za granicą terytorium portugalskiego, dzięki czemu może pielęgnować swoje portugalsko-żydowskie korzenie. Tiago i jego siostra Sofia mają spokojne dzieciństwo, uczą się od ojca ilustrować manuskrypty i w sekrecie biorą udział w ekstatycznych hinduskich świętach wraz ze swoją ukochaną kucharką Nupi. Kiedy dzieci osiągają dorosłość, na rodzinę spada katastrofa - najpierw ojciec, a potem syn zostają aresztowani przez inkwizycję. Ale kto mógł ich wydać?

W Portugalii, gdzie mieszkam, ludzie generalnie wyrażają się o "złotym wieku" Goa w samych superlatywach. To wtedy, w drugiej połowie szesnastego stulecia, bajecznie lukratywny handel przyprawami uczynił z sennego, ocienionego palmami indyjskiego portu znane na cały świat wielokulturowe miasto pięknych pałaców, kościołów, ogrodów i placów targowych. Czytając o tej legendarnej kolonii, wkrótce poznałem jednak znacznie ciemniejszą stronę tej opowieści. Niedługo po wGoa z rąk sułtana Bidźapuru, co nastąpiło w 1510 roku, Portugalczycy zaczęli zmuszać dziesiątki tysięcy tamtejszych Hindusów i setki mieszkających wśród nich Żydów do przejścia na chrześcijaństwo.Więźniowie, którzy odmówili zadenuncjowania innych lub wyrzeczenia się wiary w hinduskie lub żydowskie "czarodziejstwo", byli torturowani i wieszani lub paleni żywcem w ramach publicznych aktów wiary - od 1560 aż do 1812 roku, kiedy inkwizycję ostatecznie zlikwidowano.

Jako pisarza zawsze interesowało mnie obnażanie przypadków niesprawiedliwości, o których inni woleliby zapomnieć, więc jak tylko przeczytałem o tym zapomnianym okresie bezlitosnych prześladowań, uświadomiłem sobie, że chcę uczynić z niego tło dla mojej nowej książki z "cyklu sefardyjskiego", serii niezależnych od siebie powieści historycznych o różnych gałęziach i pokoleniach portugalsko-żydowskiego rodu Zarco.

Richard Zimler

"Oparty na starannych badaniach źródłowych Stróż świtu to zarazem trzymająca w napięciu historyczna powieść sensacyjna i głęboka rozprawa o naturze zła, przejmująca reinterpretacja Szekspirowskiego Otella. Oto pełen wyobraźni, werwy i przenikliwości Richard Zimler w swoim najlepszym wydaniu".

"The Guardian"

"Godna uwagi erudycja i wyobraźnia autora sprawiają, że można go okreslić mianem amerykańskiego Umberto Eco".

Francis King, "The Spectator"

Richard Zimler urodził się w Manhasset, stan Nowy Jork. Ukończywszy religioznawstwo na Duke University i dziennikarstwo na Uniwersytecie Standforda, pracował jako dziennikarz. W 1990 roku przeniósł się do portugalskiego Porto, gdzie od czternastu lat wykłada na wydziale dziennikarstwa. Od 1996 roku opublikował pięć powieści: Unholy Ghosts, The Angelic Darkness, Ostatni kabalista Lizbony (w 1998 roku ogłoszona książką roku w Wielkiej Brytanii, bestseller w jedenastu krajach), Szukanie Midnighta oraz Stróż świtu - trzecia pozycja w cyklu niezależnych od siebie powieści historycznych o różnych gałęziach i pokoleniach portugalsko-żydowskiego rodu Zarco.

Zimler, który zdobył wiele nagród za swoje pisarstwo, jeździ po świecie z wykładami na temat kultury portugalsko-żydowskiej. Kiedy nie pisze, lubi pielęgnować ogród w swoim domu weekendowym na północy Portugalii.