Najnowszy tomik wierszy znanego poety, zawierający w większości nowe, niepublikowane w książkach wiersze, powstałe w latach 2001-2006, który to okres ze względu na chorobę poety okazał się dla jego życia i twórczości momentem przełomowym.

"Józef Baran jest kontynuatorem takich mistrzów czarodziejstwa poetyckiego jak Gałczyński, Twardowski czy Harasymowicz. Wszelako Baran odkrył i zajął w świecie poetów niszę jedyną swoim rodzaju, bardzo osobistą, ściśle autobiograficzną, naznaczoną w większym stopniu rustykalnością".

Zbigniew Chojnowski, "Nowe książki"

"Jest wyrafinowanym poetą, który łączy tradycyjne polskie wartości z nowoczesną formą."

Czesław Miłosz

"Zaskakująco nowe tematy. Otwarcie się na świat, który jest "planetarną wioską" (...) ale ciągle ta sama czułość, liryczna sugestywność, osobiste zabarwienie."

Julian Kornhauser, "Kwartalnik Artystyczny"

"Łatwo być piewcą życia, nie czując grozy śmierci, mając śmierć za skostniały topos, lecz stanąć z nią oko w oko i nie osunąć się w rozpacz - oto prawdziwa sztuka."

Tadeusz Dąbrowski, "Topos"

"Józef Baran nie stroni od silnej emocjonalności, nie żałuje swoim wierszom - i czytelnikowi zarazem - sentymentu, wzruszenia, tęsknoty, żalu, zawodu świadomości przemijania. Zapewne ta wyraźna tonacja emocjonalna decyduje o popularności poety, ściąga tłumy na jego spotkaniach autorskich. (...) Ironia jest najczęściej głęboko ukryta pod warstwą poetyckiej narracji. Narrację zaś trzyma w ryzach przede wszystkim spójny, przemyślany, koniecznie jednorazowy koncept."

Andrzej Zawada, "Nowe Książki"

"Z pozoru proste wiersze z wyszukaną bardzo świeżą metaforyką stawiają przed czytelnikiem lustro, w którym może znaleźć swoje odbicie, skonfrontować własne przeżycia z doznaniami poety."

Prof. Bolesław Faron

Józef Baran urodził się w Borzęcinie, od wielu lat mieszka w Krakowie. Autor wielu nagradzanych zbiorków i wyborów wierszy, a także wysoko ocenionego przez krytykę, "dziennika z przełomu wieków" pt. Koncert dla nosorożca (Zysk i S-ka Wydawnictwo). Za swoje książki otrzymał m.in. Nagrodę Fundacji Kościelskich, Bursy, Piętaka, Orkana, Stołecznego Królewskiego Miasta Krakowa a także wyróżnienie PEN WEST w Los Angeles.

Jak sam mówi adresuje swoje liryki "zarówno do wybrednych znawców sztuki poetyckiej, jak i do zwykłego czytelnika obdarzonego wrażliwością i wyobraźnią".

W ostatnich latach publikuje swoje wiersze najczęściej w kraju: w "Twórczości", a także w "Toposie" i "Kwartalniku Artystycznym"; za granicą zaś w amerykańskich magazynach literackich: "Absinthe", "Agni", "Mid American Review", "Lyric Poetry Review" czy "Boulevard", gdzie jego wiersze ukazują się w przekładzie Ewy Hryniewicz-Yarbrough.

Anna Dymna, ulubiona interpretatorka liryki Józefa Barana, napisała o tej poezji m.in.: "Czytając jego wiersze odkrywam, że pytania, które sobie zadaje, zachwyty czy lęki są też moimi. Jego słowa pomagają mi żyć: są proste, mądre, prawdziwe i trafiają prosto do serca".

Carlotta Bologna (1909-2001). Włoszka z pochodzenia. Polka z wyboru. Gwiazda filmu niemego. W 1930 roku rozpoczęła studia w warszawskiej ASP pod kier. Tadeusza Pruszkowskiego; dyplom krakowskiej ASP otrzymała z rąk prof. Wojciecha Weissa w 1938. W 1997 odznaczona orderem "Commendatore del Ordine al Merito della Republica Italiana" przez prezydenta Włoch Oscara Luigi Scalfaro. W 1998 prezydent Rzeczypospolitej Polskiej Aleksander Kwaśniewski wręczył jej za zasługi dla kultury polskiej Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski. Malowała do ostatnich dni swojego długiego życia. Przyjaźniła się z Józefem Baranem.