Termin wydania może ulec zmianie!

Harry, światowej sławy pianista, przyjeżdża do Paryża, gdzie zamierza odbyć ze swą piękną matką zasadniczą rozmowę o swojej homoseksualności. Tymczasem dowiaduje się, że matka jest śmiertelnie chora. Próbując zagłuszyć wyrzuty sumienia i depresję na myśl o jej śmierci, rozpoczyna serię intensywnych romansów. Ale w miarę upływu czasu i nieuchronnego zbliżania się tragedii, na plan pierwszy, w całej swej prostocie i czystości, wysuwają się relacje łączące Harry'ego z matką.

Osią Kamiennej łodzi jest relacja matka-syn. Matka Harry'ego, uparcie powtarzając, że chce wyłącznie jego szczęścia, mówi, że najlepszym sposobem na "doskonałe" życie jest bycie doskonałym. A rozumie przez to heteroseksualizm. Kochanek Harry'ego, Bernard, którego nie zna, jest dla niej "niedoskonałością w ludzkiej skórze". Gdy lekarze stwierdzają u matki raka, Harry coraz bardziej zamyka się w idealizującym micie, który rodzina stworzyła na własny użytek, starając się zachować złudzenie doskonałości, która odeszła w niepamięć...

"Matka Harry'ego umiera na raka. Żyli we wspaniałej, znanej rodzinie, życiem "niemal nieustannej radości", majestatycznie objeżdżając najpiękniejsze miasta świata, życiem przerwanym przez chorobę, która zniekształca i kondensuje czas i pamięć. Harry zdaje sobie sprawę, że nie móc już "nigdy więcej" kogoś widzieć to coś zupełnie innego niż widywać się z kimś raz na kilka lat. (...) Mimo że początkowo winą za swą chorobę obarcza homoseksualizm Harry'ego, matka pozostaje w jego życiu postacią najważniejszą".

Candida Clark, "The Guardian"

"Przesadnie kochające kobiety bywają złymi matkami. Osaczają swym dziecinnym uczuciem synów, którzy z wiekiem domagają się od ludzi zbytniego przywiązania i uwagi, niezdolni do przyswojenia normalnych granic miłości. W Kamiennej łodzi, subtelnym stylistycznie powieściowym wyznaniu, Harry, zdolny amerykański pianista, opowiada historię umierania matki na raka i odsłania spustoszenie, jakie może wyrządzić rodzina w imię bliskości. Jedyną rzeczą, której ta wzorowa matka nie może wybaczyć Harry'emu, jest jego homoseksualizm. Odziedziczył po niej wszystkie wady - obsesję perfekcjonizmu, manię organizacji każdej chwili, przywiązywanie wagi do ubioru i dekoracji, dlatego w jej oczach homoseksualizm syna łamie jakieś decorum, jak jedzenie ciastek prosto z pudełka.

Zdaniem obdarzonej niewyparzonym językiem Helen, jego przyjaciółki, Harry nie umie żyć bez zniewolenia, i Helen próbuje wyzwolić go od matczynej miłości. Właśnie Helen porównuje mit rodziny doskonałej, w który wierzy Harry, do tytułowej kamiennej łodzi: wyglądającej pięknie, lecz nie nadającej się do pływania. Uparcie twierdzi, że "doskonałe rodziny pozwalają ci odejść"...

Penny Perrick, "The Times"